SESSİZ HAYKIRIŞ

[Levent Aktaş]

SESSİZ HAYKIRIŞ


Bu susmalarım, sessiz bir haykırıştır sana yar.
Gök kuşağı gibi, kaybolur bir gün bu bahtiyar.
Yağmurlarla gelir geçer, mevsim-i nevbahar.
Işığı sönen yıldızlar, hep meçhule doğru kayar.

Kör Agop’un meyhanesinde, sarhoş bir avareyim.
Bir tek sevgi doldur bana, ben yine duble vereyim.
Saki güzel olsun,  gönlümü arz-ı endam eyleyim.
Başımı döndürmeyen mey’i, sunma bana neyleyim?

Sensiz ne hayalim, nede bariz gerçeğim.
Yalancı baharda açan, mevsimsiz çiçeğim.
Rüzgâr ekmedin ki gönlüme, fırtına biçeyim
Çay yok ki çağlayan, köprü kurup geçeyim.

Gülistanda gül olsan, ben derleyip seçerim.
Mah olsan sema da, ben şems den geçerim.
Sen ipek ol ben arşın. Karış, karış ölçerim.
Zehir olsan bade de, bismillah deyip içerim.


03.03.2010
Levent Aktaş